Φανερά δείγματα αὐταπαρνήσεως

Μια φορά στην Ν. Σκήτη επρόσεξα, ότι τα πόδια  μου ήταν λίγο πρησμένα. Τρομαγμένος λοιπόν τρέχω στον Γέροντα να τον πληροφορήσω , ότι κάτι σοβαρό μου συμβαίνει. Ο Γέροντας μόλις το άκουσε, μειδίασε λίγο και μου απάντησε:

-      Τόσο μεγάλος αγωνιστής είσαι! Αμέσως τρομοκρατήθηκες;  Δεν είναι τίποτε παιδί μου. Από την ορθοστασία είναι. Θέλεις να ιδής και τα δικά μου πόδια;  

Σηκώνει λίγο το ρούχο και μου ‘δειξε μέχρι το γόνατο. Πραγματικά τρόμαξα˙ ήταν φοβερό. Πρησμένα και τα δυό πόδια τόσο πολύ, ώστε να νομίζης πως είναι ασκιά. Δεν έφθανε όμως αυτό. Πατάει με τα δάκτυλά του γερά στα πρησμένα πόδια. Αμέσως βούλωσαν και τα δύο και έμειναν οι δαχτυλιές βουλωμένες. Τρομαγμένος, αυθόρμητα φώναξα:

-      Γέροντα, κάτι σοβαρό σας συμβαίνει˙ προσέξετε τα πόδια σας.

Και ο Γέροντας με απάθειαν απαντά:

Ἀγώνας μέσα στήν οἰκογένεια

Ἀγώνας μέσα στήν οἰκογένεια

Πολύ μιλούσε ο στάρετς για τον σταυρό της οικογένειας ,για το πώς θα βρεις στο σπίτι σου τη σωτηρία, μέσα στο συνηθισμένο περιβάλλον του σπιτιού.
- Ο εχθρός σε μας τους πιστούς, ιδιαίτερα δυνατά επιτίθεται με τη διατάραξη της ειρήνης. Στους ζηλωτές της ευσέβειας όχι σπάνια συμβαίνει να δοκιμάσουν από τους οικείους τους δυνατή αντιπάθεια και εχθρότητα εξ αιτίας της ευσέβειάς τους, αν και αυτοί που τους εχθρεύονται δεν δείχνουν ότι γίνονται εχθροί τους λόγω της ευσέβειάς τους. Εδώ πρέπει να δείξετε υπομονή .
Μη συγχύζεσθε ,μην απελπίζεσθε, αλλά θυμηθείτε τα λόγια του Σωτήρος: «Εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού» ( Ματθ. 10,36 ) . Και διορθώστε τις ελλείψεις σας. Παρατηρήστε γιατί σας κατηγορούν οι γύρω σας, ποια πάθη βρίσκουν στην καρδιά σας, επειδή στη ζωή μέσα στο σπίτι, όλα τα πάθη φαίνονται καθαρά και οι συγγενείς τα γνωρίζουν καλά.

Διαβάστε περισσότερα »

Τί νά κάνω τώρα Θεέ μου ;

Ετούτη είναι μια αληθινή ιστορία, που μας την αφηγήθηκε κάποιος που την έζησε από κοντά.

Ο άντρας και η γυναίκα ήταν πρόσφυγες από την Σμύρνη.

Ο παππούς που μας είπε γι αυτούς, τους γνώρισε στην Αθήνα. 

Ήταν μόνοι, κατάμονοι, δίχως συγγενείς όπως οι περισσότεροι από τους ξεσπιτωμένους της Ανατολής. Ούτε παιδιά είχαν.

Δυο απλοί και πονεμένοι άνθρωποι που ποτέ δεν έδειξαν τον πόνο τους. Μόνο την ελπίδα τους στον Κύριο που ξημερώνει τις μέρες έβλεπες και την φτώχεια τους που δεν γινόταν να κρυφτεί.

Σε ένα ημιυπόγειο ο άντρας είχε ένα μικρομάγαζο και πουλούσε ελιές. Πάνω απ’ αυτό, ένα τετράγωνο δωμάτιο ήταν η …οικία τους. Σπίτι να το κάνει ο Θεός: Σε μιαν άκρη τα σιδερένια τρίποδα με τις ξύλινες τάβλες και αυτό ήταν το κρεββάτι, παραδίπλα ένα κουτσό τραπέζι, δύο μπακιρένια κύπελλα για να πίνουν νερό, μια γκαζιέρα, μια καρβουνισμένη κατσαρόλα και λίγα ρούχα σκεπασμένα με ένα σεντόνι.

Ἡ Θέωση τοῦ ἀνθρώπου. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ Θέωση τοῦ ἀνθρώπου. Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

Π.ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ-Η ΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

http://hristospanagia3.blogspot.gr/ 

Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ γιά τήν εὐλάβεια μέσα στόν κόσμο

  

  … Ο Γέροντας έδειχνε πάντοτε μεγάλη αυστηρότητα , όσον αφορά την κλοπή. Όταν έδινε οδηγίες στις αδελφές του, του Ντιβέιεβο, ήταν γενικά πολύ διαλλακτικός και επιεικής στους κανονισμούς του, όσον αφορά την προσευχή, το φαγητό κ.λ.π. Αλλά από την άλλη πλευρά απαιτούσε υπακοή και εργασία και επιπλέον έδινε την εντολή ότι εκείνες οι οποίες είχαν υποκύψει στο αμάρτημα της κλοπής δεν θάπρεπε να μένουν πια στην μονή, αλλά να απομακρύνονται αμέσως.
«Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από έναν ληστή», έλεγε στην Ξένια Βασίλιεβνα. «Αυτός είναι αιτία πλήθους αμαρτιών» Μάλιστα είναι καλύτερα να κρατήσει κανείς κάποιον άσωτο, Μητέρα, γιατί αυτός καταστρέφει την δική του ψυχή και δίνει λόγο για αυτό ο ίδιος. Αλλά ο ληστής καταστρέφει τα πάντα , και τον εαυτό του και τον γείτονά του, Μητέρα».

Διπλό θαῦμα σέ ξενητεμένους ἕλληνες τῆς Αὐστραλίας

 

    Το ευχαριστήριο ράμμα τους ήρθε ενθουσιώδες, συγκινητικό και γεμάτο ευγνωμοσύνη για την Υπεραγία Θεοτόκο. Παρακαλούσαν δε να αναφτούν μπροστά στην θαυματουργή εικόνα Της δύο λαμπάδες ευχαριστίας.

Το γράμμα το έγραψαν δύο Ελληνίδες από την Μελβούρνη , οι οποίες ευεργετήθηκαν και οι δύο. Η μία εξ αυτών, η κυρία Σταυρούλα, είχε επισκεφτεί την Ι. Μονή προ καιρού. Είχε πάρει εικόνα της Παναγίας και ένα βιβλίο που περιέχει μέσα καταγεγραμμένα θαύματα Της. Τα θαυμαστά γεγονότα έγιναν ως εξής:

Συγκεκριμένα, η εν λόγω Ελληνίδα είχε μία φίλη, την κυρία Μαρία από την Σάμο, της οποίας ο σύζυγος ήταν άρρωστος περί τα 15 χρόνια! Δεν καταλάβαινε τίποτε, δεν περπατούσε, δεν μιλούσε. Συνέχεια μπαινόβγαινε στο νοσοκομείο.

Τότε η πρώτη κυρία έδωσε το βιβλίο με τα θαύματα της Παναγιάς στην άλλη και την παρώτρυνε να προσευχηθεί με πίστη, για  να δώσει τη βοήθειά Της η Υπεραγία Θεοτόκος στον άρρωστο σύζυγό της.

Ἀνατολή καί Δύση. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (Ἐπίσκοπος Ἀχρίδος)

 

  Ἡ Δύση εὑρίσκεται στήν σπασμώδη ταραχή, ἐνῶ ἡ Ἀνατολή στήν παραίτηση καί τήν ὑποταγή στό πεπρωμένο.
Ἡ Δύση συνεχῶς τρώγει ἐκ τοῦ Δένδρου τῆς Γνώσεως καί αἰσθάνεται ὁλοένα καί περισσότερον τήν πείνα διά τήν γνώση, ἡ Ἀνατολή κάθεται κάτωθεν τοῦ Δένδρου τῆς ζωῆς, ἀλλὰ δέν μπορεῖ νά φθάση ἕως τόν καρπόν.
Ἡ Δύση ἔχει μανία διά τήν ὀργάνωση. Ἡ Ἀνατολή ἔχει μανία διά τόν ὀργανισμό.
Ἡ Δύση ἀπαύστως τακτοποιεῖ τά ἐξωτερικά πράγματα, ἐνῶ οἱ ἐσωτερικές ἀξίες ἡ μία μετά τήν ἄλλη ἐξαφανίζονται. Ἡ Ἀνατολή ἀπαύστως καλλιεργεῖ τάς ἐσωτερικάς ἀξίας, καθώς αἱ ἐξωτερικαί πίπτουν καί χάνονται.

Ἡ ἁγία ἀπογοήτευση

H ΑΓΙΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Συγκινήθηκα  πολύ, όταν χθές μιλώντας με μία  νέα κοπέλα που είπε:

-Πάτερ , κάθε χρόνο που περνά, μετράω και λιγότερους φίλους.

-Μπήκες στην στράτα του Θεού. Της απαντώ.

-Και ποια είναι αυτή;

Ὁσία Σοφία , ἡ ἀσκήτισσα τῆς Παναγίας

Η Σοφία γεννήθηκε το 1883 μ. Χ. σε κάποιο χωριό της Τρίπολης του νομού Τραπεζούντας του Πόντου. Το 1907 μ .Χ,. σε ηλικία 24 χρονών παντρεύτηκε τον Ιορδάνη Χοτοκουρίδου και μετά από τρία χρόνια γέννησε ένα παιδί. Μετά από δύο όμως χρόνια έμεινε ολομόναχη, αφού το παιδί της πέθανε και τον άντρα της πήραν οι Τούρκοι για το στρατό και ακολούθως χάθηκαν τα ίχνη του στον Α΄ παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε έφυγε από το χωριό της για κάπου παραθαλάσσια όπου έμεινε μέχρι το 1916 μ. Χ. οπόταν και χάθηκαν τα ίχνη της. Μετά τρία χρόνια λίγοι εναπομείναντες συγγενείς της την εντόπισαν σε μια εκκλησία ντυμένη με ράσα στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης.

Το 1925 μ. Χ. φεύγει για τη Φλώρινα στον Άγιο Μάρκο όπου βλέπει σε όραμα την Υπεραγία Θεοτόκο που την παροτρύνει να πάει στο Μοναστήρι Της, στην Κλεισούρα.

Μετά από 10 μέρες που ήταν η μέρα της Κοιμήσεως της Παναγίας στις 15 Αυγούστου πηγαίνει εκεί και βρίσκει την ηγουμένη Πελαγία που ήταν παράλυτη.

Χωρίς ταπείνωση καί ὑπακοή μάταια κοπιάζουμε!

 

 Μπορεί κάνεις ίσως εύκολα να κάνει πεντακόσιες μετάνοιες ακολουθώντας το θέλημά του, τη γνώμη του, την κρίση του, έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Το να κάνει όμως εκατό με υπακοή είναι πιο δύσκολο, επειδή στην περίπτωση αυτή είναι ο πονηρός που εμποδίζει και πολεμά, ενώ στην πρώτη περίπτωση ενδυναμώνει και ενισχύει.

Η διαφορά μεταξύ Ορθοδόξου ασκήσεως από τη μία πλευρά και δαιμονικής «ασκήσεως» από την άλλη, φαίνεται στη διήγηση του «Γεροντικού» τη σχετική με τον αββά Μακάριο τον Αιγύπτιο.

Ἅγιος Πορφύριος…Ὁ Θεὸς μοῦ τὸ εἶπε, γιὰ νὰ σοῦ τὸ πῶ!

Κάποια φορὰ ὁ Γέρων Πορφύριος ξεκίνησε μαζὶ μὲ τρία πνευματικὰ τέκνα του νὰ πᾶνε σ’ ἕνα μοναστήρι, γιὰ νὰ τελέσουν ἕνα Ἑσπερινό. Ἀρχικά, εἶπαν νὰ πᾶνε μὲ τὰ πόδια. Ἀφοῦ, ὅμως, περπάτησαν κάποια ἀπόσταση κι ἐπειδὴ ὁ Γέρων Πορφύριος ἦταν κουρασμένος, σκέφτηκαν, μιὰ καὶ τὸ μοναστήρι ἐκεῖνο ἦταν κάπως μακριά, νὰ βροῦν ἕνα μεταφορικὸ μέσον, ἀντὶ νὰ πᾶνε μὲ τὰ πόδια.
Ἐκείνη τὴν ὥρα φάνηκε ἀπὸ μακριὰ ἕνα ταξί. Εἶπαν τότε στὸν Γέροντα οἱ συνοδοί του – καὶ οἱ τρεῖς λαϊκοί, ὄχι κληρικοί– νὰ κάνουν ἕνα νεῦμα στὸ ταξὶ νὰ σταματήσει, γιὰ νὰ ρωτήσουν τὸν ὁδηγὸ ἂν μποροῦσε νὰ τοὺς μεταφέρει στὸ μοναστήρι.
«Μὴ φοβᾶστε», τοὺς εἶπε, «θὰ σταματήσει μόνος του ὁ ὁδηγὸς τοῦ ταξί. Ἀλλά, ὅταν θὰ μποῦμε στὸ ταξί, νὰ μὴ μιλήσει κανένας σας στὸν ὁδηγό, μόνο ἐγὼ θὰ τοῦ μιλήσω».

Ἔτσι κι ἔγινε. Σταμάτησε ὁ ὁδηγὸς τοῦ ταξί, χωρὶς αὐτοὶ νὰ τοῦ κάνουν νεῦμα, μπῆκαν μέσα καὶ ὁ πατὴρ Πορφύριος εἶπε στὸν ὁδηγὸ τὸν προορισμό τους.

Θέσεις ὑποψήφιων Δημάρχων Θεσσαλονίκης ὅσον ἀφορᾶ τή διεξαγωγή τοῦ gay pride

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

 ΘΕΜΑ: ΘΕΣΕΙΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΟΥ GAY PRIDE
Μετά από επικοινωνία ή προσπάθειες επικοινωνίας μας με υποψήφιους δημάρχους του Δήμου Θεσσαλονίκης για τις εκλογές του παρόντος έτους 2014 σχετικά με τις θέσεις τους όσον αφορά τη διοργάνωση gay pride παρελάσεων ομοφυλόφιλων σε Δημόσιους χώρους σας ενημερώνουμε ότι:
Ο κ. Γιάννης Κουριανίδης του συνδυασμού «Θεσσαλονίκη. Πόλη Ελληνική», που στηρίζεται από διάφορους κομματικούς σχηματισμούς (Σύνδεσμο Εθνικής Ενότητας, Εθνικό Μέτωπο κ.λπ.), σε συνάντηση που είχαμε μαζί του δήλωσε ότι όχι μόνο είναι αντίθετος σε τέτοιου είδους παρελάσεις αλλά και ότι είχε εκφράσει την αντίθεση του γι’ αυτό στο Δημοτικό Συμβούλιο και ότι έχει υπογράψει και ο ίδιος του στο σύνολο των 19.000 υπογραφών που συλλέχτηκαν κατά της παρέλασης.
Ο κ. Παπαγεωργίου Χάρης του συνδυασμού «Ανεξάρτητη Κίνηση Ενεργών Πολιτών», που στηρίζεται από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, σε συνάντηση που είχαμε μαζί του, μας διαβεβαίωσε επανειλημμένα ότι είναι αντίθετος και δεν συμφωνεί με την διοργάνωση παρελάσεων ομοφυλοφίλων σε οποιονδήποτε δημόσιο χώρο.

Ἡ σημερινή γενιά ἔχει σταματήσει ν’ ἀπευθύνει εὐχαριστήριες προσευχές πρός τόν Κύριο, καί περιορίζεται νά τοῦ ἀπευθύνει συνεχῶς μόνο αἰτήματα σάν τόν ἀχάριστο ζητιάνο.

 Στάρετς Νεκταρίου της Όπτινας

Γράφει η μοναχή Νεκταρία (Κοντσέβιτς):

Ο Γέροντάς μου είχε βάλει να κάνω κανόνα στο κελί μου να λέω 30 φορές “Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με την αμαρτωλή”, 10 φορές το “Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον με”, 10 φορές το “Άγιε άγγελε φύλακά μου, πρέσβευε στον Θεό για μένα” και 10 φορές το “Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ εμού”. Και πρόσθεσε: «Καθώς θα λες “Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ εμού”, όλοι οι  Άγιοι στον Παράδεισο θα λένε “Κύριε ελέησον” και θα είναι αυτό ένα κέρδος για σένα». Τώρα κάθε φορά πού λέω “Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ εμού”, αναλογίζομαι πώς όλοι μαζί οι Άγιοι στον Παράδεισο γονατίζουν μπροστά στον θρόνο του Θεού και λένε “Κύριε ελέησον”.

Στόν πρόεδρο Γεώργιο Π. περί τῆς σύντομης ἔκφρασης-προσευχῆς «Κύριε, ἐλέησον».

 

   Θέλεις να μάθεις ακριβώς τη χρήση και τη δύναμη αυτών των λόγων; Λέγε αυτά τα λόγια στον ενικό και στον πληθυντικό. Φώναζε όπως ο τυφλός Βαρτίμαιος: «Υἱέ Δαυΐδ, Ἰησοῦ ἐλέησόν με!». ( Μαρκ. 10, 47-48 ) . Όμως φώναζε και όπως οι δέκα λεπροί: «Ιησού έπιστάτα, έλέησον ήμάς». ( Λουκ. 17,13 ) . Να προσεύχεσαι για τον εαυτό σου, να προσεύχεσαι και για όλους τους ανθρώπους.
Σε παρακαλώ, Κύριε, για μένα τον γεννημένο στην αμαρτία. «Κύριε, ελέησον με!». Με ξεγέλασε ο κόσμος και ποδοπάτησα τον ζωοποιό νόμο Σου. «Κύριε, ελέησόν με!».
Και για όλους τους ανθρώπους τους γεννημένους στην αμαρτία. «Κύριε , ελέησον ημάς!». Όλους που σαν και μένα ποδοπάτησαν τον ζωοποιό νόμο Σου. «Κύριε, ελέησον ημάς!».

Σήμερα είμαι επισκέπτης φιλοξενούμενός Σου σ’ αυτό τον κόσμο, ύστερα θα απομακρυνθώ όπως η σκιά και θα λογαριαστώ στους αποβιώσαντες. «Κύριε, ελέησόν με». Και για όλους τους αποβιώσαντες στην πίστη Σε παρακαλώ: «Κύριε, ελέησον ημάς!».

Ἡ κοίμηση τῆς δούλης τοῦ Θεοῦ Γάλλας

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΑΛΛΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ.

Μέσα σε αυτά κρίνω πως δεν πρέπει να αποσιωπηθεί και αυτό πού μου γνωστοποιήθηκε από διήγηση σοβαρών και πιστών προσώπων: Στα χρόνια των Γότθων  η Γάλλα , μια ευγενέστατη κόρη αυτής της πόλης μας, θυγατέρα του υπάτου και πατρικίου Συμμάχου , σέ νεανική ηλικία δόθηκε σε σύζυγο, αλλά σε διάστημα ενός χρόνου εκείνος πέθανε και την άφησε χήρα. Τα άφθονα αγαθά του κόσμου δελέαζαν. Τα πλούτη και η νεότητα φώναζαν να κάνει δεύτερο γάμο. Αυτή όμως διάλεξε μάλλον να συνάψει με τον Θεό πνευματικούς γάμους, οι οποίοι αρχίζουν από θρήνο, αλλά καταλήγουν στις αιώνιες χαρές, παρά να υποβληθεί σέ σαρκικούς γάμους, οι όποιοι πάντοτε αρχίζουν από ευφροσύνη και φθάνουν στο τέλος με θρήνο.

Επειδή μάλιστα το σώμα της ήταν ιδιαίτερα φλογερής ιδιοσυγκρασίας, άρχισαν οι γιατροί να της λένε πώς, αν δεν  επέστρεφε σέ ανδρικές αγκάλες, από την υπερβολική θέρμη  επρόκειτο να βγάλει γένια παρά φύσιν. 

Γιατί ὁ Θεός νά μήν θεραπεύει πάντα τό σῶμα μας;

Με είχε ρωτήσει κάποιος φίλος τις προάλλες γιατί να γίνονται και γιατί να μην γίνονται θαύματα σε όλους τους ανθρώπους από τον Χριστό, -που είναι η προσωπική Αλήθεια- από την Παναγία, τους Αγίους και άλλους μεσίτες και πρεσβευτές.
Γιατί ένας άνθρωπος να θεραπεύεται από τον καρκίνο και άλλος να ζεματίζεται και να πονάει και υποφέρει, σωματικά πάντα…; Επιθυμεί κάτι τέτοιο ο φιλάνθρωπος Θεός;

Ντοκουμέντο: Τοιχογραφίες ἀρχαίων Ἑλλήνων συγγραφέων καὶ φιλοσόφων στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μεγάλου Μετεώρου ἀποδεικνύουν τὴν ἑνότητα Ὀρθοδοξίας καὶ Ἑλληνισμοῦ

Ἀφιερώνεται σὲ πολλοὺς καὶ διάφορους, ποῦ προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν πῶς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ καὶ ἰδιαίτερα οἱ ἱερωμένοι καὶ μοναχοὶ μισοῦν τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τὴν κλασικὴ ἀρχαιότητα.

Οἱ τοιχογραφίες βρίσκονται στὸν προαύλιο χῶρο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγάλου Μετεώρου. Εἰκονίζονται ὁ Σόλωνας, ἡ Σίβυλλα, ὁ Σωκράτης, ὁ Πυθαγόρας, ὁ Ὅμηρος, ὁ Θουκυδιδης, ὁ Ἀριστοτέλης, ὁ Πλάτωνας, ὁ Πλούταρχος καὶ δίπλα τους ὁ Ἅγιος Ἰουστίνος ὁ φιλόσοφος καὶ μάρτυρας τοῦ 2ου αἰνώνα μ.Χ. Ἀντίστοιχες τοιχογραφίες ὑπάρχουν σὲ πολλὲς Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους (π.χ Βατοπαίδι, Μεγίστη Λαύρα) καθὼς καὶ σὲ Μονὲς στὸ νησάκι τῶν Ἰωαννίνων.

Δεῖτε περισσότερες φωτογραφίες…

Γέροντας Ἰσαάκ ὁ Λιβανέζος τό 1983: «Tόσο παρασύρεστε ἀπὸ τὰ ἄνομα χρήματα τῶν Εὐρωπαίων; Δὲν καταλαβαίνετε ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κάνουν γιὰ νὰ κυριεύσουν τὴ συνείδηση τῶν Ἑλλήνων;»

Θά ‘ταν καλοκαίρι τοῦ 1983… Ἡ Ἑλλάδα στὰ μεγαλεῖα της… Ἡ Εὐρώπη, τῆς εἶχε ἀνοίξει τὶς τσέπες καὶ τὴν προκαλοῦσε νὰ ζήσει μία ζωὴ ἔκλυτη, μία ζωὴ ψεύτικη ὅπως ἀποδείχθηκε στὶς μέρες μας! Καὶ τελικὰ τὴν πλάνεψε ὄχι μόνο τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ καὶ τὸ Ἅγιον Ὅρος!  Ἤμουν μέσα στὸ κελὶ φιλοξενούμενος τοῦ Ἁγίου Γέροντα παπα-Ἰσαὰκ καὶ τοῦ παπα-Εὐθύμιου. Μόλις εἶχε τελειώσει τὸ φαγητὸ στὴ μικρὴ ἀλλὰ τόσο εὐλογημένη τράπεζα  καὶ εἴχαμε πάει γιὰ «ἡσυχία» ὅπως ἔλεγε ὁ Γέροντας. Πέρασε λίγη ὥρα καὶ ἀκούστηκε φασαρία στὴν αὐλή, ὁμιλία ἀπὸ κόσμο ἔντονη.
Χτύπησαν τὴ πόρτα ἄκομψα γιὰ ἡσυχαστήριο, βγαίνω νὰ ἀνοίξω τὴ πόρτα γιὰ νὰ μὴν ἀνησυχήσουν οἱ Γεροντάδες ἀλλὰ μὲ πρόλαβε ὁ Γέροντας.Ἦταν καλόγεροι δύο τρεῖς καὶ ἀπ’ ὅτι κατάλαβα γνωστοὶ καὶ μὲ θέσεις. Ἄνοιξαν τὴ κουβέντα σχετικὰ μὲ τὴν χρηματοδότηση ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ ὅλο χαρὰ ἔλεγαν ὅτι οἱ ἑταῖροι θὰ μᾶς βοηθήσουν νὰ ἀναστηλώσουμε τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰδικὰ τὸ Ἅγιον Ὅρος μὲ λεφτὰ ποὺ ἄφθονα ρίχνουν στὰ ταμεῖα τῆς ὑπεύθυνης ὑπηρεσίας γιὰ….
τὴν ἀναστήλωση τοῦ Ἁγίου Ὅρους.

Ἡ σημασία καί ἡ λειτουργική διανομή τοῦ ἀντιδώρου

Το αντίδωρο και η διανομή του αποτελούν το επισφράγισμα της τέλεσης της Θείας Ευχαριστίας. Το αντίδωρο αποτελεί μικρό απότμημα του πρόσφορου, από το οποίο εξήγαγε ο λειτουργός και εναπέθεσε στο δισκάριο τον αμνό και τις λοιπές μερίδες (της Θεοτόκου, των εννέα Αγγελικών Ταγμάτων, των Αγίων, του επιχωρίου αρχιερέα, των ζώντων και κεκοιμημένων μελών της Εκκλησίας) κατά την ακολουθία της προσκομιδής.

Η διανομή του αντιδώρου αφορά όσους πιστούς δεν έλαβαν μέρος στο κοινό ευχαριστιακό ποτήριο. Αυτό διαφαίνεται και από την ετυμολογία του όρου (αντί + δώρο), όπου ως δώρο εννοούνται τα Τίμια Δώρα. Η σημασία του αντιδώρου είναι δευτερεύουσα, σε σύγκριση με την ανεκτίμητη ωφέλεια του πιστού από την μετάληψη των ευχαριστιακών Δώρων. Όμως, η αδυναμία των πιστών να μετέχουν στη Θεία Κοινωνία κάθε φορά που αυτή τελείται, ώθησε την Εκκλησία να διανείμει το αντίδωρο ως στοιχείο παρηγορίας των πιστών που δεν μετέλαβαν.

Κατά τον Συμεών Θεσσαλονίκης, οι πιστοί που δεν μετείχαν του κοινού ποτηρίου έλαβαν τον αγιασμό από την απλή μετοχή τους στην ακολουθία μόνο νοητά. Οι πιστοί αισθάνονται ότι λαμβάνουν και έμπρακτα τον αγιασμό με τη λήψη του αντιδώρου.

Θαυμαστή παρουσία τοῦ Κυρίου σέ στρατόπεδο τῆς Πελοποννήσου

 

Εμφανίσεις του Κυρίου μας έχουμε και σε νεώτερα χρόνια, σε απλούς αλλά πιστούς και καθαρούς στην καρδιά ανθρώπους. Ο Κύριος εμφανίστηκε σ’ αυτούς είτε για να βραβεύσει την πίστη τους είτε για να βοηθήσει δι’ αυτών μερικούς άλλους ολιγόπιστους ή και απίστους, ώστε να θεραπευθεί η φοβερή ασθένεια της απιστίας ,που οδηγεί στον πνευματικό θάνατο.

Τα ακόλουθα περιστατικά συνέβησαν μέσα στη δεκαετία 1980-1990.

Ένας νέος , πιστός Χριστιανός από ευσεβή οικογένεια, πήγε να εκπληρώσει την στρατιωτική του θητεία. Παρουσιάστηκε σ’ ένα από τα εκπαιδευτικά στρατιωτικά κέντρα της Πελοποννήσου, όπου παρέμεινε τον πρώτο καιρό.

Ήταν χειμώνας – διηγήθηκε – και είχα σκοπιά τη νύχτα. Επειδή έκανε πολύ κρύο, στον προθάλαμο του θαλάμου υπήρχε μία ξυλόσομπα και εμείς οι φρουροί στα πεταχτά μπαίναμε λίγο μέσα , παίρναμε λίγη ζέστη και ξαναβγαίναμε.

Τήρηση ἀργίας

Οι χριστιανοί παλαιότερα σέβονταν πολύ την αργία, την τηρούσαν με φόβο Θεού, δεν ήταν μια απλή τυπική πράξη. Η τήρησή της ήταν πρόξενος ευλογίας και η παράβαση επέφερε δοκιμασίες και όλεθρο.

Σ’ ένα προσφυγικό τραγούδι λέγεται ότι έχασαν το  ωραίο τους χωριό, γιατί δεν τηρούσαν Κυριακές και γιορτές:

Αυτό μας έμελλε να πάθουμε,

Διότι δεν τηρούσαμε Κυριακές και γιορτές.

Αδιάβαστοι μείνανε των γονέων οι τάφοι.

Αχ ,Θεέ μας, εσύ λυπήσου μας.

Η αργία άρχιζε από τον Εσπερινό του Σαββάτου ή της παραμονής της εορτής. Μόλις χτυπούσε η καμπάνα οι γυναίκες έκαναν τον σταυρό τους και σταματούσαν το πλέξιμο ή τον αργαλειό. Ούτε και την σειρά δεν τελείωναν. Επίσης οι γεωργοί που ώργωναν, μόλις άκουγαν την καμπάνα του Εσπερινού , ξέζευαν τα βόδια και επέστρεφαν στο χωριό. Εθεωρείτο ντροπή και σκάνδαλο η παράβαση της αργίας και αποδοκιμαζόταν από όλους.

Ἀτενίζοντας τόν οὐρανό

  

   Ἁγίου Τύχωνος τοῦ Ζάντονσκ

  Οἱ πραγματικοί χριστιανοί ζοῦν σ’ αὐτό τόν κόσμο σάν ὁδοιπόροι καί ταξιδιῶτες καί ξένοι. Ἀτενίζουν πάντοτε μέ τά πνευματικά μάτια τῆς πίστεως τήν οὐράνια πατρίδα, κι αὐτή προσπαθοῦν νά κατακτήσουν.

 Γίνε κι ἐσύ σέ τοῦτο τόν κόσμο ὁδοιπόρος καί ταξιδιώτης. Ἀτένιζε ἀδιάκοπα πρός τήν πατρίδα αὐτή καί μόχθησε νά τήν κερδίσεις. Ἔτσι θά νεκρωθεῖ μέσα σου ὁ κόσμος τῆς ἁμαρτίας, ἡ σαρκική ἐπιθυμία, ἡ γοητεία τοῦ κακοῦ.

 Ὅποιος ἐπιζητεῖ τήν αἰώνια μακαριότητα καί ἀγωνίζεται μέ ἐπιμέλεια νά τήν κατακτήσει, αὐτός θεωρεῖ τά πάντα παροδικά καί προσέχει μήν τυχόν, ἐπιδιώκοντας τά πρόσκαιρα στερηθεῖ τά αἰώνια.

Ὁ ψυχίατρος κι οἱ ἁγιορείτικες εὐωδιές

 

Γιατρός, ψυχίατρος ήρθε να καλογερέψει και πήγαμε να πάρει την ευχή του παππού μας, του παπα Εφραίμ.

Και στον γυρισμό πήραμε ευλογία να προσκυνήσουμε στις σπηλιές της Αγίας Άννας.Εκεί που έζησε ο γερο Ιωσήφ μέχρι το 1956. Τώρα είμαστε στο 1984. Τρίτη των Μυροφόρων, της Διακινήσεως.

Πήγαινα μπροστά.Μόνο η κάσσα από το έμπα όρθια.

Στα δεξιά γκρεμός χάος, κάτω η θάλασσα .

Αριστερά εκκλησάκι, ένα τζάμι σπασμένο στο παράθυρο

Κυττάζω μέσα η ευωδία γλυκιά σαν μέλι, κερί λές και μόλις άναψε το καρβουνάκι.

Δεν λέω τίποτα γιατί ο ψυχίατρος όλα τα ζύγιζε με τη λογική.

Προχώρησα καί  τον ακούω να φωνάζει:ευωδιάζει,ευωδιάζει μέσα από το εκκλησάκι έρχεται ευωδία.Ποιός να ήρθε;

Ἄμα, μᾶς ξεχνᾶτε, πέφτουμε χαμηλά….

 Πόσο απαραίτητο είναι να προσευχόμαστε και να κάνουμε στην Εκκλησία τα μνημόσυνα για τις ψυχές των κεκοιμημένων, το αποδεικνύουν και τα ακόλουθα δύο περιστατικά. Τα διηγήθηκαν δυο ευσεβείς και καλλιεργημένες προσκυνήτριες από γειτονικό χωριό. Η μία είπε:
“Πάνω στον χρόνο που κοιμήθηκε η μητέρα μου, λησμόνησα την ημέρα που έπρεπε να γίνει το μνημόσυνο. Το βράδυ την είδε στον ύπνο της η κόρη μου ( η εγγονή της ) και της είπε με παράπονο και στενοχωρημένη:

- Πες στην μάνα σου, γιατί με ξέχασε; Ούτε ένα κερί; Εγώ την άφησα στο πόδι μου. Όταν μας ξεχνάτε , πέφτουμε χαμηλά!
Πράγματι, η μητέρα μου φρόντιζε πολύ τα καθήκοντά της έναντι των κεκοιμημένων.

Την άλλη μέρα, όταν άκουσα το μήνυμά της από το στόμα της κόρης μου, αμέσως έβρασα σιτάρι και το πήγα στην Εκκλησία να μνημονευθή”.

Μετάνοια:Ἕνας ἀτελείωτος δρόμος

METANOIA: ΕΝΑΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Φεύγοντας από το εξομολογητήριο, με ψυχές καθαρές, χρειάζεται να προσέξουμε ιδιαίτερα. Πολλοί λέμε πως μετά την εξομολόγηση αισθανόμαστε «ξαλαφρωμένοι». Όμως η εξομολόγηση δεν είναι ένα ναρκωτικό. Ίσα-ίσα θα πρέπει να φεύγουμε με βαθύτερη συνείδηση της αμαρτωλότητάς μας, με συνεχή προβληματισμό, αλλά και με δυνατή αίσθηση της άπειρης αγάπης του Θεού, που, παρ’ όλη την κατάντια μας, μας δέχεται.

Ο αγώνας μας θα πρέπει να γίνει εντονώτερος . Να διορθώσουμε τα λάθη μας. Να μην ξαναγυρίσουμε στα ίδια αμαρτήματα. Να εργαζόμαστε με επιμέλεια τις εντολές του Θεού. Ο αγώνας αυτός οπωσδήποτε δεν είναι εύκολος. Είναι επίπονος και οδυνηρός. Δυστυχώς όλοι μας δεν έχουμε τη διάθεση να επιδιώξουμε με υπομονή και επιμέλεια την θεραπεία των παθών μας. Θέλουμε άμεσα αποτελέσματα ∙ όλα να γίνουν εδώ και τώρα. Είμαστε άνθρωποι των «κουμπιών», του αυτοματισμού και ζητάμε όλα να αλλάξουν αμέσως.

Γέροντας π.Ἱερόθεος Σηφάκης ἀρχιμ.-ἡγούμενος Ἱ.Μονῆς Ἁγίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου-ΑΓΙΑ ΓΗ. «Ἔτσι κρατήθηκαν καί κρατιῶνται αὐτά τά ἱερά χώματα καί τά μοναστήρια μας στήν Ἁγία Γῆ!!! Δέν ἔχει ἄνεση ἐδῶ καί ἀνάπαυλα!!!»

________________________________________________

Εχει περίπου 60 χρόνια στην Αγία Γη.

Απλός,ταπεινός,καταδεκτικός,φιλόξενος με καρδιά μικρού παιδιού.

Εχει στην μονή του Αγ.Θεοδοσίου 35-37 χρόνια που διακονεί ως κτίτωρ

και ηγούμενος.Ηλθε νέος σχετικά σε ηλικία ,αφού είχε κάνει ως έφεδρος

στην Κορέα και στο Βιετνάμ.

 Εγινε μοναχός και με τα χρόνια χειροτονήθηκε και διετέλεσε ηγούμενος στο Ορος Θαβώρ,στην μονή του Τιμίου προδρόμου στον Ιορδάνη ποταμό,στην μονή επίσης του Αββά Γερασίμου του Ιορδανίτου την περίοδο του Πολέμου των 6 ημερών,έκανε ηγούμενοςστη μονή του Τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα,αλλά και σε άλλα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων.

 Είναι από τους τελευταίους εν ζωή γέροντες του Πατριαρχείου μας. Στη λαύρα του Οσίου Θεοδοσίου έχει αφιερώσει τη ζωή του τα τελευταία έτη. Ζει εκεί και λειτουργεί καθημερινά , αν και είναι περίπου 87 ετών…κοντεύει τα 90!!!

Ἡ πατερική ἀντιμετώπιση τῶν ἀρνησίθεων

Είπε Γέρων:

Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της πίστεως. Αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της…

Ε­σείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι χριστιανοί.

Τό ἄφθαρτο ἅγιο λείψανο τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου

ΤΟ ΑΦΘΑΡΤΟ ΑΓΙΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΤΟΥ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟΥ.

ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ.

Σήμερα που πήγαμε στην Μονή του Αγίου Σάββα ζήτησα ευλογία από

τον γέροντα π.Ευδόκιμο και έβγαλα όλες αυτές τις φωτογραφίες.

Δείτε λοιπόν,κυρίως οι γυναίκες που δεν μπαίνουν ,λόγω του αβάτου

της Λαύρας,τα πόδια του Αγίου Σάββα!!! Κοιμήθηκε εν Κυρίω σε ηλικία 93 ετών ,το έτος 532 μ.Χ. ,δηλαδή πριν 1482 έτη.!!!Δεν υπέστη ποτέ κανένα είδος «ταρίχευσης», πως λοιπόν διατηρείται τόσο τέλεια, άφθαρτος ο άγιος;;; Δεν είναι θαύμα;;;

Για τους πιστούς χριστιανούς δεν είναι παράδοξο, έχουμε άλλωστε

τόσα άφθαρτα σώματα αγίων και στην Ελλάδα….,Αγιος Σπυρίδων, Αγιος Διονύσιος κ.α. Είναι ολόσωμος ο Αγιος Σάββας…..

Ἡ Τιμία Κάρα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ

H Τιμία Κάρα του Αγίου Αποστόλου Θωμά.

H Τιμία Κάρα του Αγίου Αποστόλου Θωμά φυλάσσεται στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο. Βρίσκεται μέσα σε μία μεγάλη ανάγλυφη ασημένια κύλικα, ενώ ασημένιες λάμες διακοσμημένες με πολύτιμους λίθους περιτρέχουν την κάρα σταυροειδώς και ίσως είναι βυζαντινές.

 Δείτε περισσότερες φωτογραφίες παρακάτω:

Ὁ ἔμφυτος νόμος τοῦ Θεοῦ

 

   Ἁγίου Τύχωνος τοῦ Ζαντόνσκ

  Ὅταν ἔπλασε ὁ Θεός τόν ἄνθρωπο, φύτεψε μέσα στήν ψυχή του τή συνείδηση. Αὐτή τόν βοηθάει νά πορεύεται μέ ἀσφάλεια καί τόν καθοδηγεῖ τί νά κάνει καί ἀπό τί νά φυλάγεται. Ἡ συνείδηση δέν εἶναι τίποτ᾿ ἄλλο, παρά ὁ φυσικός–ἔμφυτος νόμος. Ἀλλά καί μέ τόν γραπτό νόμο τοῦ Θεοῦ ταυτίζεται. Γιατί ὅ,τι μᾶς διδάσκει ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ, αὐτό μᾶς διδάσκει καί ἡ συνείδηση.

1. Ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ μᾶς παραγγέλλει νά πιστεύσουμε σ᾿ ἕνα μόνο Θεό· τό ἴδιο καί ἡ συνείδηση. Γι᾿ αὐτό πολλοί ἀκόμα κι ἀπό τούς εἰδωλολάτρες, μέ τήν παρακίνηση τῆς συνειδήσεως, ἕνα Θεό ἀναγνώριζαν.
2. Ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ συνιστᾶ νά σεβόμαστε πάνω ἀπ᾿ ὅλα τά δημιουργήματα τό Δημιουργό καί σ᾿ Αὐτόν μόνο ν᾿ ἀπομέμουμε τήν ὕψιστη τιμή· στό ἴδιο προτρέπει καί ἡ συνείδηση.
3. Ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ διδάσκει νά μή θεωροῦμε κανένα ἴσο μέ τό Θεό· τό ἴδιο καί ἡ συνείδηση.

Ὁ «πρακτικά» ἄθεος!

Ο «ΠΡΑΚΤΙΚΑ» ΑΘΕΟΣ!

«Τίς ἔσχατες ἡμέρες θά ἔρθουν καιροί δύσκολοι. Γιατί οἱ ἄνθρωποι θά εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἁλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, ἀπειθεῖς στούς γονεῖς τους, ἀχάριστοι, ἀσεβείς, ἄστοργοι, ἀδιάλλακτοι, συκοφάντες, ἄσωτοι, ἄγριοι, ἐχθροί τοῦ καλοῦ, φιλήδονοι. Θά δείχνουν ὅτι ἔχουν εὐσέβεια, ἀλλά θά ἔχουν ἀρνηθεῖ τήν δύναμή της μέ τίς πράξεις τους» (Β΄ Τιμ. 3,1-5).

Ὅλα αὐτά, ἄν μή τί ἄλλο, μᾶς θυμίζουν τήν σημερινή ἐποχή: Πολλοί κυκλοφοροῦν μέ τήν ταμπέλα τοῦ Χριστιανοῦ, ἀλλά ἐάν ψάξεις τήν ζωή τους, θά βρεῖς κάτι τό πολύ διαφορετικό.

* * *

Σύμφωνα μέ πρόσφατη ἔρευνα πού  ἔγινε στήν Ἀμερική, τό 94% τῶν Ἀμερικανῶν πιστεύουν στήν ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ ἤ κάποιου εἴδους θεοῦ ἤ σέ κάποια ἀνώτερη ὕπαρξη!

Ἐάν βάλουμε μερικούς ντετέκτιβς νά παρακολουθοῦν αὐτό τό 94% τῶν ἀνθρώπων στήν καθημερινή τους ζωή, μέ τρόμο θά διαπιστώσουμε ὅτι δέν διαφέρουν σέ τίποτα ἀπό ἕναν ἄθεο!

Ποιός εἶναι ὁ «ἄθεος» στήν πράξη, ὁ «πρακτικά» ἄθεος;Ἐκεῖνος πού λέει ὅτι πιστεύει στό Θεό, ἀλλά ζεῖ σάν νά μήν ὑπάρχει Θεός. Ἡ μεγαλύτερη κρίση στόν χριστιανικό κόσμο σήμερα εἶναι ἡ ἀσυνέπεια τῶν χριστιανῶν στήν καθημερινή τους ζωή!

Ἡ Πρώτη Κυριακή μετά τό Πάσχα, Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

 

 Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο μᾶς προσφέρει μιὰ μεγαλειώδη ἀπόδειξη τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ. Μιὰ ἀπόδειξη πού πιστοποιεῖται μὲ τὴν πίστη τοῦ ἀποστόλου Θωμᾶ, ἀλλά καὶ μὲ τὴν πίστη χιλιάδων ἄλλων χριστιανῶν ἀπὸ τὴν ἀρχή τῆς ἱστορίας τῆς σωτηρίας ἴσαμε σήμερα.

«Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν ᾿Ιουδαίων, ἦλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. (Ἰωάν. κ’19).

Ἡ πρώτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδας εἶναι ἡ ἑπόμενη τοῦ Σαββάτου. Αὐτὸ εἶναι σαφὲς ἀπὸ τὸ κατὰ Μάρκον εὐαγγέλιο, ὅπου ἀναφέρεται: «Καὶ διαγενομένου τοῦ σαββάτου… λίαν πρωΐ τῆς μίας σαββάτων» (Μάρκ. ιστ’ 1-2). Ἡ ἡμέρα αὐτὴ εἶναι ἡ Κυριακή, τότε πού ἀναστήθηκε ὁ Κύριος νωρὶς τὸ πρωί. Ἀργά τὸ βράδυ τῆς ἴδιας ἡμέρας λοιπόν, οἱ μαθητὲς εἶχαν μαζευτεῖ σ’ ἕνα σπίτι στὰ Ἱεροσόλυμα ὅλοι μαζί, ἐκτός ἀπὸ τὸν Θωμά.

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ἡ δυστυχία

Ποίος δεν θα ελεούσε αυτόν που τόσον πολύ στενοχωρείται; Ταλαίπωρος εμπρός εις την μεγάλην εσοδείαν, ελεεινός εμπρός εις τα παρόντα αγαθά και ακόμη πιο ελεεινός εμπρός εις τα αναμενόμενα. Διότι η γη δεν του αποφέρει εισοδήματα∙ βλαστάνει δι’ αυτόν στεναγμούς∙ δεν του συγκεντρώνει ευφορίαν καρπών, αλλά φροντίδας, λύπας και φοβεράν αμηχανίαν. Θρηνεί παρομοίως με αυτούς που είναι φτωχοί. Ή μήπως και αυτός που στενοχωρείται λόγω της πτωχείας του δεν θα εκβάλη την ιδίαν κραυγήν « Τι να κάνω;» Από πού τροφαί; Από πού ενδύματα;

Τα ίδια λέγει και ο πλούσιος . Θλίβεται κατά την καρδίαν του, κατατρωγόμενος από την μέριμναν. Δηλαδή, αυτό που ευφραίνει τους άλλους, στενοχωρεί τον πλεονέκτην. Διότι δεν χαίρει που όλα εις το σπίτι του είναι γεμάτα προς χάριν του, αλλά ο πλούτος που τον περιβάλλει και ξεχειλίζει από τας αποθήκας του αγκυλώνει την ψυχήν, μη τύχη και σκύψη και προς τους έξω και γίνη αφορμή κάποιου καλού δια τους πτωχούς.

Θέλεις νά γίνεις ἐνάρετος; Κάνε μόνο τήν ἀρχή

Θέλεις να γίνεις ενάρετος; Κάνε μόνο την αρχή. 

 

Αλήθεια, πες μου, στην περίπτωση όλων των τεχνών, όταν θέλουμε να ασχοληθούμε με αυτές, αρκούμαστε μόνο στη θέληση ή και επιδιδόμαστε με δραστηριότητα στα έργα; …Δεν αρκεί μόνο το να θέλεις, αλλά πρέπει να προστεθεί καί τό έργο, ενώ εδώ θέλοντας ν’ ανεβείς στον ουρανόν, λες «θέλω», μόνο; Πως τότε, λέγει, έλεγες, ότι αρκεί το να θέλει κανείς;Η θέλησις πρέπει να συνοδεύεται από τα έργα, πρέπει και να επιχειρήται το πράγμα, πρέπει και να κοπιάση κανείς.

Ἄν ὁ Χριστός σέ ρωτοῦσε..

ΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΕ ΡΩΤΟΥΣΕ…

ΑΣ  ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ  θεωρητικά ότι πέθανες.

 Πηγαίνεις στον Παράδεισο και  δύο χρυσόμορφοι Άγγελοι παραστέκουν δίπλα σου δείχνοντάς σου τα απερίγραπτα κάλλη του Παραδείσου .Εσύ τότε κατευτυχισμένος φτάνεις στις θύρες  και εκεί βλέπεις τον Χριστό να σε περιμένει και να σε ρωτά κατάματα:

-Παιδί μου να! Ο Παράδεισος που κέρδισες ! με τα καλά σου έργα,μπορείς να τον απολαύσεις αιωνίως. Όμως πρέπει να ξέρεις ότι από εδώ και στο εξής  εγώ θα πορευθώ στην κόλαση να κάνω συντροφιά στους κολασμένους. Λοιπόν τι διαλέγεις ; Να έρθεις μαζί μου , δίπλα μου, στην κόλαση , αφού λές ότι με αγαπάς , ή να καθήσεις χωρίς εμένα στον Παράδεισο;

Τι θα του απαντούσαμε άραγε του Χριστού;

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς:Χωρίς τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δέν θά ὑπῆρχε Χριστιανισμός!

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς:Χωρίς τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δέν θά ὑπῆρχε Χριστιανισμός!

Ἐὰν ὑπάρχει μιὰ ἀλήθεια στὴν ὁποία θὰ μποροῦσαν νὰ συνοψισθοῦν ὅλες οἱ εὐαγγελικὲς ἀλήθειες, ἡ ἀλήθεια αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἀκόμη, ἐὰν ὑπάρχει μιὰ πραγματικότητα στὴν ὁποία θὰ μποροῦσαν νὰ συνοψισθοῦν ὅλες οἱ καινοδιαθηκικὲς πραγματικότητες, ἡ πραγματικότητα αὐτὴ θὰ ἦταν ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Μόνο στὴν ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἐξηγοῦνται ὅλα τὰ θαύματά Του, ὅλες οἱ ἀλήθειές Του, ὅλα τὰ λόγια Του, ὅλα τὰ γεγονότα τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Μέχρι τὴν ἀνάστασή Του ὁ Κύριος δίδασκε γιὰ τὴν αἰώνια ζωή, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνάστασή Του ἔδειξε ὅτι ὁ Ἴδιος ὄντως εἶναι ἡ αἰώνια ζωή. Μέχρι τὴν ἀνάστασή Του δίδασκε γιὰ τὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν, ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνάστασή Του ἔδειξε ὅτι ὁ Ἴδιος εἶναι πράγματι ἡ ἀνάσταση τῶν νεκρῶν.

Διαβάστε περισσότερα »