Οι 52 δαίμονες εξουσιάζουν την τράπουλα … Πριν να αναφέρομε τους 52 δαίμονες «αρμοδίους» δια το κάθε χαρτί της τράπουλας, θα πρέπει να πούμε, ότι κατά την πρώτη επαφή όλοι τους προσπαθούν να εξακριβώσουν αν «ταιριάζουνε» με το υποψήφιο θύμα τους. Τελικά επικρατούν 1-4 εξ αυτών και αρχίζουν να ΕΠΙΔΡΟΥΝ! Τότε ο χαρτοπαίκτης αρχίζει να παρατηρή, ότι το τάδε ή το δείνα χαρτί τον ευνοεί! Αυτό είναι και το πρώτο βήμα!...(Κάνετε κλίκ στήν εἰκόνα γιά περισσότερα)
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ, ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟ 666 (ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ)
Ο Θεός δεν δημιούργησε άτομα, αλλά κοινωνία προσώπων μέσα στον Αδάμ υπήρχε ήδη η Εύα (Γέν. α' 27. β' 18-25. Ματθ. ιθ' 3-6). Ο ίδιος ο Θεός, με την ευλογία του πρώτου ζεύγους, ακόμη πριν από την πτώση, συνέστησε το μυστήριo του γάμου (Γεν. α' 28). Μέσα στο γάμο εκφράζεται η μία ανθρώπινη φύση, στην οποία μετέχουν οι σύζυγοι σαν ξεχωριστά πρόσωπα: «και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν» (Γέν. β' 24). Έτσι ο Θεός με την αγαθότητά Του θέσπισε το γάμο, μέσα στον οποίο οι σύζυγοι ξεπερνούν τον εαυτό τους, ακόμη και μετά την πτώση, και διδάσκονται την επιστρoφή στην ενότητα, η οποία συνεχώς ευρύνεται και αγκαλιάζει όλο και περισσότερα πρόσωπα.
Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ του Ιωάννη Τάτση, Θεολόγου
«Από το σχολείο μανθάνομεν, το κατά δύναμιν, τί είναι Θεός, τί είναι ή Αγία Τριάς, τί είναι άγγελοι, τί είναι αρχάγγελοι, τί είναι δαίμονες, τί είναι παράδεισος, τί είναι κόλασις, τί είναι αμαρτία, αρετή. Από το σχολείον μανθάνομεν τι είναι Αγία Κοινωνία, τι είναι Βάπτισμα, τι είναι το άγιον Ευχέλαιον, ο τίμιος γάμος, τι είναι ψυχή, τι είναι κορμί, τα πάντα από το σχολείον τα μανθάνομεν». Με τους λόγους αυτούς ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός περιγράφει το σχολείο της εποχής του, ένα σχολείο που συμβάλλει άμεσα στην πνευματική και εκκλησιαστική κατάρτιση των μαθητών του.
Κάθε σύγκριση των λόγων του αγίου με τους σημερινούς στόχους της εκπαίδευσης και τις οδηγίες των Αναλυτικών Προγραμμάτων αποδεικνύει την τεράστια απόσταση που χωρίζει το σχολείο του αγίου Κοσμά από το σημερινό σχολείο της πολυπολιτισμικότητας.....
Στο Πίσω Λιβάδι της Πάρου, προπαραμονή Δεκαπενταύγουστου 1931, βρίσκονταν τρεις ομάδες ψαράδων, που ψάρευαν τις νύχτες με τα γρι-γρι στο στενό μεταξύ Πάρου και Νάξου.
Εκείνη τη νύχτα η μία ομάδα έμεινε στο μικρό λιμάνι. Οι ψαράδες το έριξαν στο πιοτό, το πιοτό έφερε το κέφι, κι εκείνο παρεξηγήσεις και βαρείες κουβέντες.
Ούτε την Παναγία δεν σεβάστηκαν οι βλάσφημοι. Του κάκου προσπαθούσαν ο Λιμενοφύλακας και ο μαγαζάτορας του μικρού λιμανιού να τους συγκρατήσουν.
Απότομα ο ουρανός βάρυνε. Η θάλασσα άρχισε να μουγγρίζει. Σε μισή ώρα το κύμα σηκώθηκε βουνό, παρασύροντας το ψαροκάϊκο και τις βάρκες με τις λάμπες, μέχρι πού τις πέταξε σπασμένες στη στεριά. Κατόπιν η θάλασσα γαλήνεψε, κι ένα καΐκι από τη Νάξο φάνηκε να μπαίνει στο λιμανάκι. Ο καπετάνιος του απόρησε βλέποντας τα συντρίμμια στη στεριά.
-ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΑΝΕΤΡΕΨΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ; -Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΛΙΓΩΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥΣ, ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ(Ἁγ. Ἰωάννης Χρυσόστομος)
Οι Γερόντισσες Ελένη και Νίνα έξω από το ασκητήριο τους στο Τσιν
Ιερομ. Σάββα Βατοπαιδινού
Η Γερόντισσα ως δια Χριστόν σαλή
Η Γερόντισσα, πριν φύγει απ’ αυτή τη ζωή, έκανε την διά Χριστόν σαλή. Προσποιούνταν πως δεν ακούει, πως δεν καταλαβαίνει και όλοι έλεγαν ότι «γέρασε και έχασε τα μυαλά της». Κάποτε μερικοί κοσμικοί της έφεραν φρέσκο ψάρι· το πήρε και το έβαλε κάτω από το κρεββάτι της και είπε στη δόκιμη· «Κοίταξε, μή πλησιάσεις κοντά στο κρεββάτι γιατί θα σε τιμωρήσει ο Θεός». Το ψάρι βέβαια βρώμισε, αλλά η Γερόντισσα Ελένη, το έκανε αυτό για να μην την τιμούν στο χωριό σαν αγία.
Αναφέρεις ότι κυριάρχησε η κακία και η έλλειψη αδελφοσύνης ανάμεσα στους ανθρώπους. Θα επιθυμούσες να υπάρχει «μία ψυχή για όλους». Ξέρω τί σκέπτεσαι, μόνο που το εκφράζεις συγκεχυμένα. Όταν λες «μία ψυχή» εννοείς «ένα πνεύμα», όπως διατυπώνεται στην Αγία Γραφή. Επειδή δεν μπορεί να υπάρχει μία ψυχή για όλους τους ανθρώπους, διότι κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ψυχή, η οποία του δόθηκε για να μεριμνά και να φροντίζει γι’ αυτήν. Αλλά μπορεί να υπάρξει ένα και το αυτό πνεύμα σε πολλούς ανθρώπους του κόσμου, μόνο όμως εάν οι άνθρωποι το επιθυμούν.
Εκ του Βιβλίου του Χρήστου Κων. Λιβανού
Η Ιστορία φυλλορροεί...
Ενας από τους πλέον αποτελεσματικούς τρόπους με τους οποίους, πολεμά ο Διάβολος την Εκκλησία του Χριστού είναι οι αιρέσεις, πλανεμένες δηλαδή διδασκαλίες, που παρεκκλίνουν από την αληθινή και αυθεντική Πίστι, που παρέδωσε ο Χριστός και οι Απόστολοι στους ανθρώπους και διατηρήθηκε μέχρι σήμερα ανόθευτη στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Αιρέσεις υπήρχαν από τα πρώτα κιόλας βήματα του Χριστιανισμού, όπως οι Ιουδαΐζουσες (Εβιωναίοι, Ελκισαίοι, Ναζηραίοι), οι γνωστικές, ο Νικολαϊτισμός κ.α. Ονομαστοί αρχαίοι αιρετικοί υπήρξαν οι Δοκήτες, Εγκρατίτες, Μαρκιωνίτες, Μανιχαίοι, Μοντανιστές, Δονατιστές, Πελαγιανοί, Παυλικιανοί, Καθαροί κ.α. Μεγάλες αιρέσεις που συνετάραξαν την Εκκλησία ήσαν ο Αρειανισμός, ο Νεστοριανισμός, ο Μονοφυσιτισμός, ο Μονοθελητισμός, για την αντιμετώπισι των οποίων χρειάσθηκε να συγκληθούν Οικουμενικές και τοπικές Σύνοδοι, στις οποίες οι Πατέρες της Εκκλησίας καταπολέμησαν τις πλανεμένες διδασκαλίες και διετύπωσαν με ακρίβεια τα δόγματα και τις θεμελιώδεις αλήθειες της Ορθοδόξου Χριστιανικής Πίστεως.
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ "ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
«Πάλι θα γυρίσουν στα παλιά»
Αργότερα οι άνθρωποι θα εκτιμήσουν που κρατούν οι Χριστιανοί σήμερα την τιμή, την πίστη και όλο το μεγαλείο της Εκκλησίας. Και να δήτε, θα γυρίσουν πάλι στα παλιά. Όπως έγινε και με την αγιογραφία· μια εποχή δεν μπορούσαν να καταλάβουν την βυζαντινή τέχνη και χτυπούσαν τις τοιχογραφίες με το σκεπάρνι, για να ρίξουν τον παλιό σοβά και να τον ξαναφτιάξουν, για να αγιογραφήσουν άλλες εικόνες, της Αναγεννήσεως. Τώρα, μετά από τόσα χρόνια, αναγνώρισαν την αξία της βυζαντινής τέχνης. Μάλιστα πολλοί που δεν έχουν και ευλάβεια, ακόμη και άθεοι, πάνε σιγά-σιγά και ξεσκεπάζουν τις παλιές τοιχογραφίες που έχουν σκεπαρνιές. Έτσι και όλα αυτά που πετούν τώρα για άχρηστα σιγά-σιγά θα τα αναζητήσουν.